Στον Ιερό Ναό Αγίου Στεφάνου Αλυκών λειτούργησε σήμερα ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, επί τη εορτή της Ανακομιδής των ιερών Λειψάνων του Αρχιδιακόνου και Πρωτομάρτυρος, παρουσία πλήθους προσκυνητών.
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην Ευαγγελική περικοπή της ημέρας και στο πρόσωπο του Πέτρου, που στο κάλεσμα του Κυρίου, περπάτησε πάνω στην μανιασμένη θάλασσα. «Η κίνησή του αυτή ήταν καρπός της μεγάλης αγάπης και της εμπιστοσύνης του στον Χριστό. Δεν ενήργησε με την λογική, αλλά με την καρδιά και όσο σκέπτεται και κοιτά τον Χριστό με την καρδιά του, περπατά πάνω στα κύματα. Όταν, όμως, η φωνή της λογικής τον στρέφει στον εαυτό του και όχι στην θέα του Κυρίου, αρχίζει να βυθίζεται. Αλλά ο Κύριος δεν επιτρέπει να καταποντιστεί και να χαθεί».
Ο κ. Ιγνάτιος παρατήρησε, στη συνέχεια, ότι «η πίστη είναι ένα άλμα πέρα από τη λογική. Αυτό που έπραξε ο Πέτρος, εμπιστευόμενος τον Χριστό, πέρα από κάθε φυσικό νόμο. Και όσο σκεπτόταν τον Χριστό, νίκησε τον φυσικό νόμο και βίωσε το θαύμα. Δεν προηγήθηκε το θαύμα της πίστεως, αλλά ήταν καρπός της πίστεως, της απόλυτης εμπιστοσύνης στον ζωντανό Θεό. Όμως, η φιλαυτία μάς στερεί την δυνατότητα της αληθινής αγάπης και στον Χριστό, αλλά και στον συνάνθρωπό μας. Όποιος κοιτά στον εαυτό και όχι έξω απ’ αυτόν, δεν μπορεί ούτε τον εαυτό του να βρει, ούτε τον συνάνθρωπό του ν’ αγαπήσει. Ο Χριστός δοκίμασε τους Μαθητές Του. Τους άφησε να νιώσουν την απουσία Του και πόσο ανάγκη έχουν από την παρουσία Του. Και όταν εμφανίστηκε, ο Πέτρος μάς δίδαξε τί σημαίνει αληθινή αγάπη στον Χριστό. Έκτοτε, ο Κύριος μάς δείχνει τον δρόμο. Θέλει την αγάπη μας, που μπορεί να υπερβαίνει την λογική, που μάς φέρνει σε διαρκή κοινωνία μαζί Του, θέλει την πίστη και την εμπιστοσύνη μας, χωρίς να περιμένουμε το θαύμα, έχοντας, όμως, την βεβαιότητα πως, όταν Τον χρειαστούμε, Εκείνος θα μάς απλώσει το χέρι».
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος προεχείρησε τον Εφημέριο του Ναού, π. Νικόλαο Φουτζόπουλο, έγγαμο Κληρικό και Εκπαιδευτικό, σε Πνευματικό. Τον ευχαρίστησε για το έργο που επιτελεί στην ενορία και εξήρε την σύνεση, την αξιοπρέπεια, την ταπείνωση, την συνεπή πνευματική του ζωή. Τόνισε ότι «το Μυστήριο της Μετανοίας είναι η έκφραση του Θείου Ελέους και όχι δικαστήριο. Ο Πνευματικός είναι το όργανο της Θείας Χάριτος, η οποία συγχωρεί τις αμαρτίες των ανθρώπων».
